و چند تن از شيخان و عارفان را در طول خلاء همين هشتاد سال بر آن افزوده است و كارش يكنوع انتحال گونه ايست و نام اصيل الدين و اعظرا ابدا ياد نكرده است و از اين كتاب صاحب رساله دوم مزارات اطلاع داشته كه در كتاب خود نام آن را بياورده است . و برخى از ترجمه‌ها را در فاصله هشتاد سال و چيزى كم از وسيلة الشفاعات گرفته است . كتاب خطى مربوط به كتابخانهء انجمن تاريخ افغانستان بدين عبارت آغاز مىشود : « الحمد لله رب العالمين و العاقبة للمتقين و الصلاة و السلام على رسوله محمد و على آله و اصحابه اجمعين ، اما بعد چنين گويد بندهء جافى جلال الدين ابن عبد الحميد بن محمد ابن الصادق طاب الله اليه و غفرله و لوالديه و لمن قال له آمين كه بارها در خاطر مىگذشت كه اسامى شريف اولياء و مشايخ كه در قبة الاسلام هرات و توابع وى كه مقبور شده جمع نمايند و آن را از براى خود تذكره‌اى سازند كه ذكر الصالحين تنزل الرحمه ، و نيز به قدر وسع طاقت شمه‌اى از كرامات و مقامات و مقالات و خوارق عادات ايشان را انشاء كند شايد كه وسيله شفاعت و پيرايه سعادت و سرمايه بضاعت اين بىاستطاعت گردد . » ( ر ك رسالهء خطى انجمن ) تكمله بر تعليق مقصد الاقبال : ملا محمد صديق هروى در سال يكهزار و سه صد و پنجاه ه ق به تعداد سى و پنج تن از مشايخيكه ترعهء عرفانى داشتند بر اين تعليق خود آورده و آن را حصهء سوم رساله مزارات هرات نام برده است و در چاپ كابل و هرات بيامده است . ملا محمد صديق ميگويد : « بعد براى خداشناسان دل‌آگاه و مخلصان